Doorgaan naar hoofdcontent

Vraag: Hoe zit het met het lijden?

In de rubriek 'vragen' behandel ik vragen die ik van catechisanten of leerlingen gekregen heb. Omwille van de privacy worden de e-mails waarin de (meeste) vragen worden gesteld, niet weergegeven.



Volledige vraag: Vaak wordt gezegd: ‘Alles wat gebeurt, gebeurt met een bedoeling.’ En alles wat je meemaakt zal je tot een sterkere persoonlijkheid maken. God zal niet meer geven dan je kunt dragen. Waarom plegen mensen dan zelfmoord? Waarom moeten mensen jaren lang vechten en alsnog sterven? 

Mensen kunnen door een diep dal gaan. Soms gebeuren er dingen die je niet kunt uitleggen. Als mensen je dan allerlei (goedbedoelde) adviezen gaan geven, kan dat helemaal verkeerd landen. Een ander kan vaak slecht begrijpen waar je doorheen gaat. Tegelijk klopt het dat er niks buiten Gods wil om gebeurd. Gelukkig maar. Anders zouden we een God hebben die alleen macht heeft over de goede dingen. Daar zou je bang van worden, want dat zou betekenen dat God niet almachtig is.
God kan de mens soms verzoekingen geven, om het geloof te versterken. Om de mens te testen of hij de toevlucht tot God neemt of niet. Maar, gelijk wij van God beproefd zijn geweest, dat ons het Evangelie zou toebetrouwd worden, alzo spreken wij, niet als mensen behagende, maar Gode, Die onze harten beproeft (1 Thess. 2:4).

Tegelijk mag je op grond van de Bijbel zeggen, dat alle zonden, verdriet, tranen, lijden, ziekten, etc. eens voorgoed verleden tijd zullen zijn. Daar heeft de Heere voorgoed mee afgerekend op Gogoltha. 
Soms kan iemand zo psychisch in een dal zitten dat hij/zij zichzelf van het leven beroofd. Dat is vreselijk. Vaak kunnen wij ons niet voorstellen hoe zo iemand zich in de laatste momenten gevoeld moet hebben. Toch zou het onjuist zijn om de Heere hier de schuld van te geven. Of om te zeggen dat de Heere iemand teveel op zijn bordje heeft gegeven. Dat kan ook niet, want het kwaad komt door de zonde en niet door God. De Heere heeft wel alles in Zijn hand, maar door onze zonden overkomen ons soms vreselijk dingen. De Heere wil dat iedereen, dus ook psychisch zieken, de toevlucht tot Hem nemen. Niemand kan ze dan meer uit Zijn hand rukken, ook niet als ze zichzelf van het leven beroven. Zoals ik al zei, zonden houdt de mens niet uit de hemel, alleen ongeloof. Misschien dat zo iemand zonder gevoel, liefde, etc. sterft. Maar als er eens de wedergeboorte heeft plaatsgevonden, kan niemand ons meer uit Zijn hand rukken (dus ook de zelfdoder zichzelf niet!).

De Bijbel leert ons dat de Heere licht is, en dat er gans geen duisternis in Hem is. Dat moeten wij vasthouden. Ook als we er soms niks meer van begrijpen. Zijn plannen falen niet. Wie als een klein kind aan de hand van Vader door het leven gaat, mag weten eens thuis te komen. En dan mag je best wel eens in angst, verdriet en wanhoop in die hand knijpen. Hoe donker ook Gods weg mag wezen, Hij ziet in gunst op die Hem vrezen. Daarom mogen wij getroost leven en sterven. Als we van een Ander, van Koning Jezus zijn geworden, hebben we troost voor leven en sterven. Dan zullen we eens thuis komen.