ManVandaag: Abram, afl. 4

Niets verdiend, toch Loon
Na een riskante militaire operatie is Abram veilig thuisgekomen. Maar hoewel hij veel tijdelijke zegeningen had ontvangen, blijft het verlangen van Abrams hart onvervuld. Ondanks alle beloften heeft hij nog steeds geen nageslacht. Dan ontvangt Abram geheel onverwacht toch Loon van een onschatbare waarde.

Wat is het verband?

Een beter loon
Lees Genesis 15:1-6

Abram is nog maar net bekomen van de hevige strijd, waarbij hij zijn neef Lot bevrijd heeft, als hij hoog bezoek krijgt. De priester-koning van Salem en de koning van Sodom brengen hem een bezoek. Abram wil van deze laatste geen geschenken ontvangen. De vader aller gelovigen strekt zijn hand liever uit tot de HEERE, de allerhoogste God, Die hemel en aarde bezit (Gen. 14:22). Na het bezoek van de twee koningen komt de Koning der koningen in een gezicht tot Abram. De HEERE vertelt Abram dat Hij zijn Schild is en zijn Loon zeer groot (Gen. 15:1). Als geoefend strijder weet Abram heel goed de noodzaak van een schild. Het woord voor loon kan ook vertaald worden met soldij, ofwel het loon van een soldaat. Maar de Heere geeft niet veel. Hij geeft alles. Hijzelf zal het Loon zijn wat Abram uit soevereine genade mag ontvangen. 

TOEPASSING – De HEERE zegt tegen Abram dat Hijzelf zijn Loon zal zijn. Volgens Calvijn wil de Heere Abram hiermee leren alleen met Hem tevreden te zijn. Welk ‘loon’ betaalt een leven in de zonde uit? En een leven tot Gods eer? (Rom. 6:23)

Wat staat er?

Woorden schieten te kort
Na de bijzondere begroeting en zegen van de HEERE gaat Abram spreken. ‘Heere, HEERE, wat zult Gij mij geven, daar ik zonder kinderen heenga?’ (Gen. 15:2a) Maar liefst drie keer eerder was Abram een groot nageslacht beloofd (Gen. 12:2,7; 13:6). Maar alles wat voor ogen was leek deze belofte tegen te spreken. Telkens waren er weer die hete tranen op het gezicht van Sara. Slechts zij die ongewenst kinderloos zijn weten iets van deze pijn. Zouden Gods beloften dan hun vervulling missen? Abram had al bedacht dat Eliëzer maar erfgenaam moest worden. Hij zou voor Abram zorgen als hij oud was geworden, hem begraven als hij gestorven was en daarna alles erven. Nee, zo zal het toch niet gaan. In de stilte van de donkere nacht neemt de Heere hem mee naar buiten en laat hem de hemel vol flonkerende sterren zien. Tel ze maar, Abram. Zo groot zal uw nageslacht zijn. Abram weet geen woord meer uit te brengen. Zijn gelovig zwijgen is een hoorbaar amen. En de HEERE rekende het hem tot gerechtigheid (Gen. 15:6). 

TOEPASSING – In plaats van opstandig, boos of rechthebbend te worden, vraagt Abram de Heere hoe het verder moet in zijn leven. Welke voorbeeld laat Abram hiermee na? Nadat de HEERE tot Abram gesproken had zweeg deze in geloof en vertrouwen op het Woord. Kent u dit zalige zwijgen? (Ps. 62:6)

Wat betekent dit?

Van harte aanbevolen
Abram laat alle ware gelovigen een voorbeeld na. Wat de omstandigheden ook mogen zijn, slechts het geloof in de soevereine God kan rust en uitkomst bieden. Zelfs als alles ertegen in opstand komt. Toch betekent dit niet dat levensvragen niet mogen worden gelegd aan de voeten van de allerhoogste God. Verdriet en moeite mogen worden beweend in de binnenkamer. Maar wie net als Abram het Woord van God gelooft, zal in de diepste zin van het woord niet onvruchtbaar blijven. Calvijn beveelt het geloof van Abram van harte aan omdat het de beloften van God omhelst en de mens rechtvaardigt. En dat alleen omwille van Christus, in Wie alles te vinden is wat de mens van nature mist.

TOEPASSING – Na Genesis 3 is het natuurlijke hart geneigd God te wantrouwen. Daarom kan de mens uit zichzelf niet geloven, omdat geloven ook vertrouwen betekent. Toch staat er dat Abram God geloofde en dat het hem tot gerechtigheid werd gerekend. Vertrouwt u de Heere op Zijn Woord? (Gal. 3:7)