Doorgaan naar hoofdcontent

ManVandaag: Jozua, afl. 1

De HEERE redt
Na veertig jaar in de woestijn rondgezworven te hebben, verovert het volk Israël het beloofde land. Hierbij was Gods verbond met Abraham het fundament, de aanwezigheid van de Verbondsgod de sleutel, oorlog het middel, zonde een beletsel en de erfenis van het land de vervulling.

Wat is het verband?

Mozes gestorven
Lees Jozua 1:1-2

Jozua 1 is een vervolg op Deuteronomium 34. Daar staat geschreven hoe Mozes nog eenmaal een blik mocht werpen op het beloofde land. De oude aartsvader moest hiervoor de berg Nebo beklimmen. Mozes hoefde niet terug te keren naar het volk wat hij zoveel jaren had mogen dienen, want op die berg stierf hij en de HEERE begroef hem. Daar wacht Mozes tot Diezelfde God hem weer zal opwekken op de jongste dag. Ondertussen was het volk dus zonder leider. Wie zou nu het leger aanvoeren in de strijd om Kanaän? In Deut. 34:9 staat het antwoord. Jozua, de zoon van Nun, vol van de Geest der wijsheid.

TOEPASSING – In Jozua 1:1a staat dat Mozes, de knecht des HEEREN, gestorven is. Een heerlijkere necrologie bestaat er niet! Mozes kende een leven in gehoorzaamheid aan de HEERE. Zijn loon was het hemelse Kanaän. Hoe zou u willen dat de mensen u na uw sterven zullen herinneren?

Wat staat er?

Jozua geroepen
De keuze van een opvolger behelst de toekomst van een organisatie. Zo ook bij het volk Israël. De Bijbel noemt Jozua de dienaar van Mozes (Joz. 1:1). Tijdens de omzwervingen in de woestijn was hij de rechterhand van Israëls grote profeet (Deut. 34:10). Jozua wordt voor het eerst genoemd bij het gewapende conflict met Amalek (Ex. 17:9). Reeds hier leert Jozua het zwaard hanteren en een leger aan te voeren. Dit zou hem later van pas komen tijdens de grootse militaire campagnes die in Bijbel beschreven staan. Maar boven dit alles was Jozua een man van God. Hij was een man in wie Gods Geest was (Num. 27:18). Hij wilde zijn waar God was (Ex. 33:7-11). Toch was het meer dan een logische en pragmatische keus om Jozua aan te stellen. Het was niet zijn godsvrucht en kundigheid, maar God Zelf die Jozua riep. Mozes mocht Israël uit Egypte leiden en Jozua mocht het volk in Kanaän brengen. Toegerust, voorbereid én geroepen hadden beiden mannen een belangrijke rol in de ontvouwing van Gods heilsgeschiedenis. Opdat eens de meerdere Jozua zou komen!

TOEPASSING – God wil nietige mensen gebruiken om Zijn raad te volvoeren. De Bijbel leert ons dat de Heere dit doet door mensen natuurlijke en geestelijke gaven te geven. Bidt u voor meer arbeiders in de wijngaard? Is het uw verlangen om ook zelf dienstbaar te zijn in Gods Koninkrijk? Wat maakte Mozes en Jozua geschikt om hun taak te vervullen?

Wat betekent dit?

Gods beloften falen niet
Velen gebroken levens zijn het resultaat van gebroken beloften. Een werkgever die zijn toezeggingen aan zijn personeel niet nakomt. Ouders die hun doopbeloften niet nakomen aan hun kinderen. Een man die zijn ja-woord aan zijn vrouw niet naleeft. Hoe anders zijn de beloften van God! Abraham zou een groot nageslacht krijgen en een eigen land waar ze zouden wonen (Gen. 15:17-21). Het Bijbelboek Jozua vormt één grote vervulling van deze beloften. Gods trouw staat vermeld op elke bladzijde van dit indrukwekkende Bijbelboek. Het volk Israël moest vierhonderd jaar in Egypte blijven en moest na de wonderlijke uittocht een zwaar gefortificeerd land veroveren. Onmogelijk aan de kant van de mens. Mogelijk bij God. Jozua’s naam blijkt waarheid te zijn: de HEERE redt.

TOEPASSING – Voor de HEERE is niets te wonderlijk. De meeste sterke stad in Kanaän werd ingenomen. Welke geestelijke les ligt hierin als het gaat over de inname van de stad mensenziel?