Lectori Salutem

Leerlingen stellen geregeld de vraag: ‘Dat leven als christen, hoe ziet dat er nu uit, hoe gaat dat in de praktijk van alledag?’ Een terechte vraag. Misschien is dat ook wel onze vraag: ‘Heere, hoe leef ik nu tot Uw eer?!’ Als het goed is, is dat ons verlangen geworden. Om bevrijdt van de zondemacht en van onze ik-gerichtheid, tot eer van Hem te leven. [1] Lezen: Éf. 2:1-10 In de eerste drie verzen spreekt Paulus over het vorige, het oude leven, van de gelovigen in Éfeze. Ze hebben gewandeld, dat betekent geleefd, in de misdaden en de zonden (1-2). Ze waren geestelijk dood (vs. 1). Van nature kinderen des toorns (vs. 3). Aangrijpende omschrijving van een mens buiten Christus. In vers 4 lezen we van een krachtige omslag in deze droevige situatie: ‘maar God’. Deze twee woorden, ‘maar God’, waarin we lezen dat God reddend gaat handelen zijn eigenlijk het Evangelie in een notendop. ‘Maar God’. De Heere heeft in dat dode bestaan van die mensen (en van mij, van u, van de leerlingen?) ingegr...

De christelijke gemeente in Éfeze is gesticht door de apostel Paulus: In dezelfde tijd waarin Paulus Kolossenzen en Filemon schreef, stelde hij ook een algemene brief op aan de christenen in het zuiden van de Romeinse provincie Azië. Er zijn uitleggers die menen dat Paulus Éfeze uitkoos, omdat deze stad de belangrijkste in de regio was met de grootste christelijke gemeente. [1] Deze brief kon dan vervolgens doorgestuurd worden naar omliggende gemeentes, bijvoorbeeld naar Kolosse, Laodicea en Hierapolis. Veel van deze gemeentes waren door Paulus gesticht tijdens zijn bediening in Éfeze (Hand. 19:10). Hij was overigens niet de enige die in deze gemeentes heeft gearbeid. Ook Epafras en andere evangelisten hebben in deze regio gewerkt (Kol. 1:7, 4:12-13).  Dat de Éfezebrief een algemene brief is, blijkt uit het feit dat er geen specifieke problemen of onderwerpen worden besproken waar zorgen of vragen over waren. In andere brieven van Paulus is dit wel het geval. Dit betekent echter ...