Lectori Salutem

Door: F. Treur-van As   De vorige avond stonden we stil bij het leven van À Brakel en hebben we hoofdstuk 1 en 2 behandeld. Hierin werd gehandeld over de kennis van God uit de natuur (h. 1) en het Woord van God (h. 2). Deze avond staan hoofdstuk 3 (van God) en 4 (van de Goddelijke Personen) centraal. Heel teer begint Brakel hoofdstuk 3: ‘Nu gaan wij over tot de beschouwing van God Zelf: een werk waartoe men al bevende moet komen, om niets onbetamelijks van God te denken (…) De Heere besture mij in het beschrijven en openbare Zich aan een ieder die het leest (…), tot vaststelling van de belijders van de waarheid, tot wederlegging van (…) dwaalgeesten, en tot besturing in de weg van de godzaligheid!’ Dit citaat zet gelijk ons denken deze avond in het juiste perspectief. Hoofdstuk 3 Van God Gods Namen God heeft geen naam nodig om Zich te onderscheiden van anderen en ook geen enkele naam is afdoende, maar Hij heeft Zichzelf wel namen gegeven om Zich te openbaren aan ons. God he...

Door: M.H. van As & E.H. van Wolfswinkel Inleiding boek XIII Het bestaan te danken aan Gods goedheid (I – IV) Augustinus begint het laatste hoofdstuk van de Confessiones met de trouw en goedheid van God. Hij noemt hoe God alles gereed maakt om Hem te ontvangen door het verlangen ‘dat Gij haar hebt ingeademd’. Hij wijst van zichzelf af. Het was God die bleef aandringen en waar Augustinus zich ook naar toe begaf. Hij moest God horen. Augustinus schetst dat het Gods goedheid is die hem roept; God is volmaakt en heeft hem niet nodig. ‘Uit de volheid van Gods goedheid heeft Gods schepping zijn bestaan’. Het alleen recht van de schepping wordt volledig aan God toegeschreven. Ze kon door God ontstaan en mocht daarom niet ontbreken. Het moest al verbonden blijven met de wijsheid Gods. Van het ongeordende tot de geestelijke schepping. De geestelijke schepping wordt als het hoogste geschapene beschouwd, maar ook het ongeordende had geen recht om te bestaan als God het niet g...