Lectori Salutem

Groet: Paulus’ apostolische autoriteit (1:1-5)  1:1 Paulus, een apostel, geroepen niet van mensen, noch door een mens, maar door Jezus Christus, en God den Vader, Die Hem uit de doden opgewekt heeft), 2 En al de broeders, die met mij zijn, aan de Gemeenten van Galatië: 3 Genade zij u en vrede van God den Vader, en onzen Heere Jezus Christus; 4 Die Zichzelven gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou uit deze tegenwoordige boze wereld, naar den wil van onzen God en Vader; 5 Denwelken zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.  Deze eerste vijf verzen behoren tot de groet van Paulus aan de gemeenten in Galatië. Uit deze opening blijkt dat de apostel Paulus een gedegen opleiding heeft gehad en wist hoe hij een brief moest opstellen. [1] De gebruikelijke groet in Grieks-Romeinse brieven luidde: ‘gegroet’ (Xaipeiv). Paulus gebruikt in de Galatenbrief het woord ‘genade’ (Xápris). Hiermee past hij dus de gebruikelijke groet aan en introduceert meteen een prominent...

Auteur: Paulus. Datering: Zoals met veel brieven uit het Nieuwe Testament het geval is, kan ook de brief aan de Galaten niet precies gedateerd worden. Wat wel opvalt is dat Paulus niet verwijst naar het zgn. ‘Apostelconvent’ (Hand. 15). Deze vergadering ging onder andere over de vraag of heidenen, die christen geworden waren, besneden moesten worden. De leden van het apostelconvent besloten dat dit niet het geval was, aangezien de heidenenchristenen de Heilige Geest hadden ontvangen zonder dat zij besneden waren. Er was dus geen noodzaak om alsnog de besnijdenis als verplichting in te stellen. Het apostelconvent vond plaats in 48 of 49 n. Chr.. In de Galatenbrief verweert Paulus zich tegen dwaalleraars die zeiden dat de heidenchristenen wel besneden moesten worden. Het is opvallend dat Paulus in de Galatenbrief niet naar het apostelconvent verwijst, terwijl dit zijn zaak wel zou helpen. Dit wijst er dus op dat de Galatenbrief geschreven is voordat het apostelconvent plaatsvond. Het a...

Door: E.H. van Wolfswinkel 13. Want gij zijt tot vrijheid geroepen, broeders; alleenlijk gebruikt de vrijheid niet tot een oorzaak voor het vlees, maar dient elkander door de liefde. Luther legt opnieuw uit welke vrijheid hier wordt bedoeld: namelijk de vrijheid gekregen door Christus, waardoor we boven de wet staan en de wet, de zonde en de dood nog wel kunnen verschrikken, maar niet meer schaden en tot wanhoop brengen. Tegelijkertijd volgt een waarschuwing deze vrijheid niet te misbruiken als vrijheid voor het vlees, om maar te leven zoals we zelf willen. Luther legt de lijn nog dichterbij: ‘des te zekerder wij ten aanzien van de door Christus verworven vrijheid zijn, des te kouder en matter zijn wij in het uitleggen van het Woord, in het bidden, in het doen van goede werken, in het verdragen van kwaad enz.’. ‘En daarom moeten de vromen er zichzelf aan herinneren dat zij in hun geweten wel vrij zijn van de vloek der wet (…) om Christus’ wil, maar dat zij naar het lichaam dien...

Door: C.A.A.M. Schulenburg-Heijboer 6:1 Broeders, indien ook een mens overvallen ware door enige misdaad, gij, die geestelijk zijt, brengt den zodanige terecht met de geest der zachtmoedigheid... Het rijk waartoe jullie geroepen zijn, is geen rijk van schrik en droefheid, maar van vertrouwen en blijdschap. Als jullie dus een broeder zien, die wegens begane zonde verschrikt is, loop naar hem toe en reik de gevallene de hand, troost hem met goede woorden en omarm hem op moederlijke wijze. De verharden en verstokten, die zonder vrees zelfverzekerd in hun zonde blijven en daarmee doorgaan, moeten jullie streng aanpakken.  6:1 ... ziende op uzelven, opdat ook gij niet verzocht wordt. Wij bevinden ons nog op glibberige bodem; als wij dus verwaand worden en het gebod van God de rug toekeren, dan is er niets gemakkelijker dan te vallen. 6:2 Draagt elkanders lasten, en vervult alzo de wet van Christus Liefhebben wil zeggen de lasten van de ander dragen, d.w.z. datgene dragen, wat lastig vo...

Door: M.H. van Wolfswinkel-van As Vanavond hopen we met elkaar stil te staan bij het tweede gedeelte van Galaten 4, vanaf vers 21 en Galaten 5 tot en met vers 12. 21. Zegt mij, gij, die onder de wet wilt zijn, hoort gij de wet niet? Luther begint hier met kort uit te leggen wat Paulus met ‘wet’ bedoelt: hij hanteert hier een Joodse gewoonte om het eerste boek Genesis ‘wet’ te noemen, alhoewel er behalve het gebod van de besnijdenis geen wet in staat, samen met de andere boeken van Mozes.  22. Want er is geschreven, dat Abraham twee zonen had, één uit de dienstmaagd, en één uit de vrije. 23. Maar gene, die uit de dienstmaagd was, is naar het vlees geboren geweest; doch deze, die uit de vrije was, door de beloftenis. Paulus gaat een voorbeeld, een allegorie, gebruiken om de eerder genoemde argumenten van verschil tussen wet en evangelie duidelijk te maken aan de Galaten. Hij neemt het beeld van de zonen van Abraham. Hij had 2 zonen: Izak en Ismaël. Toch was er verschil...