Lectori Salutem

Onrustig woelend ligt Omar in zijn bed. Hij is kletsnat van het zweet. Hij heeft een nare droom. Grote golven komen op hem af. Het zwarte water. Roepende mensen. De boot die kapseist. Het ijskoude en donkere water. ‘Help! Help!’, schreeuwt Omar. Opeens is daar moeder die hem vastpakt. ‘Omar, rustig maar, je bent veilig. Je droomt!’ Verwilderd kijkt Omar om zich heen. Moeder heeft gelijk, hij is niet op zee, hij ligt gewoon in zijn bed. Moeder geeft Omar een knuffel en zegt ‘Ga maar gauw weer slapen, anders worden de anderen ook nog wakker…’ Maar Omar blijft overeind zitten. Hij is verstijfd door de enge droom. Zijn bed is nat van het zweet en hij moet naar de WC. Voorzichtig loopt Omar naar de WC. De kamer is overvol met andere mensen, maar Omar weet zonder iemand wakker te maken bij de deur uit te komen. Over de koude tegels sluipt hij naar het einde van de gang. Glimlachend moet Omar terugdenken aan opa. Die vond een WC binnenshuis echt overdreven. Een WC binnenshuis is alleen...

Ontheemde, asielzoeker of vluchteling. Eigenlijk doet het er niet zoveel toe hoe we ze noemen. Ze zijn er, om voorlopig niet meer terug te gaan. Regeringen zijn er mee belast en verslaggevers zijn er druk mee. Ook stelt het de kerk voor een belangrijke vraag: Zijn deze vluchtelingen een gelegenheid of geeft het slechts verlegenheid? Vluchteling anno nu Mattheüs 26:6 laat niets aan duidelijkheid te wensen over: “En gij zult horen van oorlogen, en geruchten van oorlogen; ziet toe, wordt niet verschrikt; want al die dingen moeten geschieden, maar nog is het einde niet.” De gevolgen van deze oorlogen ondervindt het contemporaine Europa als nooit tevoren. Uit het rapport “Gedwongen verplaatsing” van de VN-vluchtelingenorganisatie blijkt dat maar liefst 59,5 miljoen mensen op de vlucht zijn(!). Gedwongen en dus niet vrijwillige verplaatsing. Maar al te gemakkelijk vervallen we in de discussie of al die vluchtelingen wel om de juiste redenen vluchten. Het antwoord op deze vraag is: nee...