Lectori Salutem

Lezing gehouden voor Solidamentum Lezen: 1 Joh. 2:18-29 Zingen: Ps. 68:1 en 11 Geachte leden van Solidamentum, Hartelijk dank voor uw uitnodiging om te komen spreken over de komst van de antichrist. Het was geen eenvoudig onderwerp om te bestuderen en soms kwam ik bedrukt en met een hoofd vol gedachten uit de studeerkamer. Toch zal blijken dat we als christenen niet om deze belangrijke waarheid heen kunnen: er zal een antichrist komen en wij moeten ons hierop voorbereiden. Ik heb deze lezing in twee delen opgedeeld, namelijk: de komst van de antichrist en zijn rijk en de val van de antichrist en zijn rijk. Tijdens het bespreken van deze twee delen hoop ik zoveel mogelijk vragen die ik van de secretaris heb gekregen te beantwoorden. Hierbij moet ik gelijk opmerken dat ik lang niet alles wat er over de antichrist te zeggen valt in deze lezing heb kunnen verwerken. Mede daarom heb ik telkens in voetnoten vermeld waar ik de informatie vandaan heb en zou ik u willen oproepen om op een later...

Een profeet is iemand die Gods woorden mag spreken (Deut. 18). Deze woorden mag de profeet met autoriteit doorgeven, omdat het Gods woorden zijn en hij door de HEERE hiertoe geroepen is. Terugkerende thema’s bij de profeten zijn het levend houden van de herinnering aan de uittocht uit Egypte en het verklaren van Gods wil, zoals deze tot het volk Israël kwam via het verbond op de Sinaï. Zeker ten tijde van een nationale crisis, zoals de val van Israël (722) en Juda (597-586), spraken profeten woorden van troost en hoop. [1] Profeten dienden met eerbied en respect behandeld te worden. Wie een gezonden profeet verwierp, verwierp daarmee ook zijn Zender. Toen het volk Israël niet langer de woorden van God direct wilde horen, vroegen ze aan Mozes of hij de woorden van God aan hen wilde doorgeven. ‘Spreek gij met ons, en wij zullen horen; en dat God met ons niet spreke, opdat wij niet sterven!’ (Ex. 20:19) Men vroeg dus of Mozes als profeet wilde optreden. De Heere God belooft later aan Moz...

Daniël: Het Bijbelboek Daniël is genoemd naar en geschreven door hem in de 6e eeuw v. Chr.. [1] Zijn naam betekent ‘God is mijn Rechter’. Daniël was een jonge man die afkomstig was uit een voorname familie. Mede om die reden is hij gedeporteerd van Juda naar Babylon in opdracht van koning Nebukadnezar. De Babyloniërs onderwezen de jonge Daniël drie jaar lang in hun taal en cultuur. De Heere zegende hem met bijzondere wijsheid en gaf hem de gave om dromen te verklaren. Nadat Daniël een droom had verklaard voor koning Nebukadnezar, gaf de dankbare koning hem een belangrijke positie aan het hof. Na de val van het Babylonische rijk, vervulde Daniël een soortgelijke rol in het Perzische rijk (6:28). In totaal heeft Daniël tijdens zijn leven vijf heersers meegemaakt. Nebukadnezar (605-562), Nabonidus (556-539) en mede-regent Belsazar (550-539) van het Babylonische rijk en Kores (539-530) en Darius I (522-486) van het Perzische rijk. [2 ] Daniël was een trouwe dienstknecht van de Heere, die...