Lectori Salutem

De Medicijnmeester Diep wondt de zonde ons bestaan; Ze houdt de zondaar in haar ban. Ons doen houdt ons bij God vandaan. Het werk vraagt meer dan wie ook kan. Waar is een zalf zo soeverein, En waar een goede arts nabij? Wie heelt de wond en stilt de pijn? Bestaan en hoop ontglippen mij. Zie, hoe dichtbij een Dokter staat; Zie, zwakke ziel, omhoog, en leef. Lees in Zijn vriendelijk gelaat Genezing die geen schepsel geeft. Zie, Jezus geeft een overvloed, Schenkt leven, zegent, maakt gezond. Alleen Zijn kostbaar, heilig bloed Neemt weg uw pijn, geneest uw wond. [1] Anne Steele Auteur: Lukas is zowel de schrijver van het gelijknamige evangelie als van de Handelingen der apostelen . Het overkoepelende thema van het Lukas evangelie en van Handelingen is de wereldwijde verspreiding van het evangelie van de Heere Jezus Christus. [2] Zowel het Nieuwe Testament als de tradities van de Vroege Kerk wijzen erop dat Lukas vermoedelijk arts van beroep was (Luk. 4:38, 5:12, 8:43-44). [3] Het vermoe...

De oudste zoon  Lukas 15:25-32  ‘Een hele dag hard gewerkt en nu dit! Mijn broer is toch zelf weggegaan?! Nu komt hij terug en krijgt hij meteen een feest! Als ze maar niet denken dat ik hieraan mee ga doen. Dat weiger ik!’ Vol ingehouden woede staart de oudste zoon voor zich uit. Daar komt vader al naar hem toe. ‘Lieve zoon, kom nu mee, je broer is weer thuis!’, zo smeekt de oude vader. En alsof vader nog niet genoeg geleden heeft, bijt de oudste zoon hem toe: ‘Ik werk nu al zoveel jaar voor u. Ik heb nooit iets fout gedaan en toch heeft u mij nog nooit een bokje gegeven om een feest te geven voor mijn vrienden! En nu komt uw zoon thuis die met uw geld naar de prostituees is gegaan en slacht u het gemeste kalf voor hem!’ Droevig en liefdevol klinkt het uit de mond van vader: ‘Kind, u bent toch altijd bij mij? Alles wat ik heb is ook van jou. Wees dan toch vrolijk en blij, want uw broer was dood en is weer levend geworden. Hij was verloren en is gevonden.’  De jongste zoo...

De thuiskomst van de verloren zoon  Lukas 15:20-24  Zelfverzekerd, arrogant en wellustig was de jongste zoon het vreemde land binnengekomen. Arm, hongerig en vol berouw verlaat hij het weer. Terug naar zijn vaderland. Terug naar vader. Nee, zijn zoon kan hij niet meer zijn. Misschien is er nog een kleine kans dat hij voor zijn vader mag werken. ‘Nog even en ik ben thuis. Hoe moet ik hem ooit onder ogen komen?’ Snelle voetstappen door het zand. ‘Vader? Dat kan toch niet? In het oosten rennen oude mannen niet. Zeker niet voor een wegloper als ik!’ Armen om hem heen. Een kus op zijn wang. Tranen. ‘Vader, ik heb tegen God en u gezondigd en ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden.’ Maar vader laat hem niet uitpraten. ’Snel, breng het duurste kleed, een ring en schoenen en slacht het gemeste kalf! Laten we eten en vrolijk zijn, want deze mijn zoon was dood en is weer levend geworden!’  Wat zou de Heere Jezus met deze gelijkenis willen leren over bekering? Lees ook Luk...

Inkeer, omkeer en terugkeer van de verloren zoon  Lukas 15:11-20  ‘Waar ben ik mee bezig? Wat heb ik gedaan?!’ Onthutst staart de verloren zoon voor zich uit. Het begon allemaal zo mooi… En nu? Pijn, schuld en schaamte... Hij ziet het gesprek met zijn vader weer levendig voor zich. ‘Vader, in mijn ogen bent u als dood. Geef mij mijn deel van de erfenis!’ ‘Wat ben ik dwaas en ondankbaar geweest! Ik heb mijn familie en land verlaten en waarvoor?! Om mijn geluk te zoeken in een ver land. Om daar te gaan feesten en op te gaan in seksuele zonden… Ik dacht echt dat ik eindelijk gelukkig was, want het begon zo goed! Totdat het fout ging. Er kwam hongersnood. Maar terug naar huis gaan? Nee hoor, daar was ik te trots voor... Dan maar liever onreine varkens hoeden… Op het laatst wilde ik zelfs het voer van de varkens eten, maar mijn baas vond het leven van zijn varkens belangrijker dan dat van mij… Nu ben ik alles kwijt en dat door eigen schuld… Knagende honger, terwijl de knechten va...