Lectori Salutem

De afgelopen tijd was er in kerkelijk Nederland grote belangstelling voor het manifest ‘Dominee 2.0’ . In dit manifest roepen jonge, beginnende theologen en dominees op tot een nieuwe bezinning op de kerk. Men is ontevreden over de huidige opstelling van de kerk en van de PThU. Enkele zinsneden uit dit manifest: ‘We proeven de gelatenheid die dit met zich meebrengt en we zien dat de antwoorden die de kerk geeft antwoorden zijn op vragen die niemand meer stelt. En wanneer wij op zondag voorgaan in een gemeente zijn we 9 van de 10 keer de jongste onder de kerkgangers. […]We verlangen naar inspirerende mensen met wie we kunnen samenwerken en die ons kunnen coachen. Mensen die ons helpen ons talent uit te bouwen en die niet bang zijn voor verandering.’ Dit manifest heeft al vele tongen losgemaakt. De kracht van het document ligt hem in het feit dat de tekst niet is dichtgetimmerd. Mede hierdoor kan iedereen het manifest bevragen en kan de discussie op gang komen. In deze column wil ik...

Vakantie is bij uitstek geschikt om tot rust te komen. Een mens kan immers niet altijd maar door blijven gaan. Ook dienaars van het Goddelijk Woord niet. Toch heb ik op vakantie een ‘dienaar’ van Gods glorie en majesteit ontdekt die nooit rust. U vraagt zich misschien af wie dit is. Waar deze predikant staat en of hij misschien beroepbaar is. Op al deze vragen kan ik alleen maar zeggen dat het in ieder geval een ‘zware’ is. En een hoge! Ik heb het namelijk over de Mont Fort in Zwitserland. Een reusachtige berg van 3.330 meter hoog.  Nu alweer twee weken geleden werd ik, samen met enkele familieleden, om vijf uur ‘s morgens via een kabelbaan naar de top gebracht. Het eerste half uur zagen we niks. Door het donker wisten we niet waar we waren en wat we zouden aantreffen op de berg. Eenmaal boven op de berg vielen we allemaal stil. Een indrukwekkend schouwspel van hoge bergtoppen, ‘eeuwige’ sneeuw en een omhooggaande zon dwongen vervulden ons met ontzag. We zagen een schoon boe...