Lectori Salutem

Veilig in Christus Voor altijd draagt Mijn Jezus kroon en eer, Mijn God, mijn Deel, mijn levend Brood en Heer’. Ik leef in Hem, op Hem werp ik mijn nood; Hij redt van wanhoop, ondergang en dood. Hij is Mijn toevlucht in de zwaarste strijd; Hij is mijn Kracht en mijn Gerechtigheid. Door vloed en vlam leidt Hij mij veilig voort; Zijn vrije gunst wordt elke dag gehoord. O, dat mijn ziel Hem meer bemint en prijst, Zijn schoonheid ziet, Zijn grootheid eer bewijst; Leef dichter bij Zijn hart en leun op Hem, Waardeer Zijn wil en luister naar Zijn stem! [1] William Gadsby Introductie: Samen met Jakobus, 1 en 2 Petrus, 1, 2 en 3 Johannes en Judas behoort Hebreeën tot de zogenaamde algemene of katholieke (Gr. katholon : universeel) brieven. Ze worden algemeen genoemd omdat ze geen specifieke doelgroep hebben of een doelgroep die wat breder of minder duidelijk te omschrijven is. [2] Het Bijbelboek Hebreeën neemt qua schrijfstijl en inhoud een bijzondere plek in tussen de andere Nieuwtestamentisc...

De meerdere Jozua In het Oude Testament wordt op indrukwekkende wijze de komst van de Messias voorzegd. Hij zal komen om verloren zondaren zalig te maken. Ook het Bijbelboek Jozua vormt een parel in de heilsketting van Gods Woord. Jozua mag in zijn doen en laten heenwijzen naar de meerdere Jozua, de Heere Jezus Christus. Wat is het verband? Taak en belofte Lees Jozua 1:1-9, Hebreeën 4 In Zijn goddelijke raad roept de HEERE Jozua tot de taak om het land Kanaän te veroveren. Dit hoeft Jozua niet in eigen kracht te doen. God belooft met hem te zullen zijn, net zoals Hij met Mozes is geweest (Joz. 1:5). Ook roept de HEERE Jozua en het volk op om getrouw te blijven aan de wet die Mozes hen gegeven had. Zonder de hulp van de HEERE zou de strijd bij voorbaat verloren zijn. De steden waren te sterk en het volk van Israël was te weinig geoefend, maar de HEERE roept Jozua op om niet naar de omstandigheden te kijken. Sterker nog, Hij beveelt Jozua meerdere keren om sterk te wezen en goede moed t...

Lezen: Hebreeën 12:1-5 en 18-29 Het is hartje zomer 1833 als er een klein schip een haven van Jamaica binnenzeilt. Al snel na het uitladen van het schip spoedt een bediende zich naar de plantages. Er is groot nieuws uit Engeland. Alle slaven worden bijeen geroepen. Hoor, daar klinkt het: ‘Jullie zijn niet langer eigendom van een mens, jullie zijn vrij om te gaan en te staan waar jullie willen!’ Wat een nieuws! Wat een blijde boodschap. Eindelijk vrij! Bevrijdt uit de mensonterende slavernij. Maar weet je wat nu zo apart is? De volgende dag, om vijf uur, waren de slaven gewoon weer aan het werk gegaan in de plantages(!) Ze konden het nieuws van hun bevrijding geen plek geven en grepen terug op oude vertrouwde patronen.  Iets soortgelijks was er ook aan de hand met de eerste lezers van de Hebreeënbrief. Het nieuws van de Zoon van God had hen bereikt en er was een gemeente ontstaan. En wat waren ze blij geweest! Nu zou alles goedkomen! Blij vertelden ze het Evangelie aan wie ...