Beknopte inleiding op het lezen van profetische literatuur
Een profeet is iemand die Gods woorden mag spreken (Deut. 18). Deze woorden mag de profeet met autoriteit doorgeven, omdat het Gods woorden zijn en hij door de HEERE hiertoe geroepen is. Terugkerende thema’s bij de profeten zijn het levend houden van de herinnering aan de uittocht uit Egypte en het verklaren van Gods wil, zoals deze tot het volk Israël kwam via het verbond op de Sinaï. Zeker ten tijde van een nationale crisis, zoals de val van Israël (722) en Juda (597-586), spraken profeten woorden van troost en hoop. [1] Profeten dienden met eerbied en respect behandeld te worden. Wie een gezonden profeet verwierp, verwierp daarmee ook zijn Zender. Toen het volk Israël niet langer de woorden van God direct wilde horen, vroegen ze aan Mozes of hij de woorden van God aan hen wilde doorgeven. ‘Spreek gij met ons, en wij zullen horen; en dat God met ons niet spreke, opdat wij niet sterven!’ (Ex. 20:19) Men vroeg dus of Mozes als profeet wilde optreden. De Heere God belooft later aan Moz...